Meer met minder

Dit stuk schreef ik voor het blad: De Hessencombinatie op 8-07-2021

Wat is het toch altijd een kunst om je koffer goed in te pakken. En met goed bedoel ik vooral om niet te veel mee te slepen. Ik wil het moment voorkomen dat ik thuiskom van vakantie en de helft van de kleding die ik mee heb genomen niet heb gedragen. Daarom neem ik het besluit om zo min mogelijk mee te nemen. Na een paar minuten ligt er een stapel kleding voor me, een iets grotere stapel dan ik van tevoren in gedachten had. Mijn blik verplaatst zich naar de andere grote stapels in mijn kast. Wat heb ik eigenlijk veel kleding. Een dag later doneer ik twee grote zakken vol.

Het lijkt wel alsof ik met ieder kledingstuk dat ik wegdoe meteen een beetje meer ruimte krijg in mijn hoofd. Dit gevoel wordt bevestigd wanneer ik een onderzoek van de Universiteit Leuven tegenkom waarin staat dat het wetenschappelijk bewezen is dat het leegruimen van overvolle kasten en het schoonvegen van agenda’s gelukkig maken. Ik moet lachen, reclames verkopen het idee dat je gelukkig wordt wanneer je een bepaald product aanschaft, dit geluk is alleen vaak van korte duur. Is het dan niet slimmer om te kiezen voor het opruimen en het wegdoen van spullen. Dat scheelt ruimte, geld en tijd en het levert je ook nog eens een tevreden gevoel op. Een win-winsituatie dus. 

Het nieuwe studiejaar breekt aan en dat betekent dat ik een aantal studieboeken van vorig jaar weer kan verkopen aan andere studenten. Pakketjes vliegen de deur uit en mijn eigen boekenkast gaat ook door een selectie. Alleen mijn favoriete klassiekers blijven uiteindelijk over. Wanneer je Nederlands studeert, is het aan te raden om een abonnement te nemen op de bieb Dan zijn al die boeken die stof lopen te vangen ook niet meer nodig. Daarnaast voelt het goed om een ander een plezier te kunnen doen en is het een stuk duurzamer. Etiketten worden geprint en enveloppen worden verstuurd. Het mannetje van het postkantoor herkent me inmiddels van mijlenver.

Een week later wordt ons opblaaszwembad opgehaald en begin ik met het uitzoeken van mijn oude speelgoed. Af en toe zie ik mijn ouders met een schuin oog meekijken, maar ik merk dat ze het hele proces wel kunnen waarderen.  Ik kom tot het besef dat al deze spullen mij niet identificeren. Aan sommige spullen heb ik mooie herinneringen maar ik ben dezelfde persoon zonder deze voorwerpen. Daarnaast ben ik van mening dat een huis het best kan dienen als een leefruimte en niet als een opslagruimte. Van mijn moeder, een yogadocent in hart en nieren, leerde ik al vroeg: ´De ruimte waarin iemand leeft, is vaak een weerspiegeling van de geest´. En dat kan ik beamen.

Mijn conclusie van dit grote opruimproject is dat meer echt niet altijd beter is, integendeel. Denk maar aan de bekende quote van architect Ludwig Mies van der Rohe: ‘Less is more’.

Ik kijk tevreden rond, opgeruimd staat netjes. Het nieuwe schooljaar kan beginnen met meer ruimte in mijn kamer en meer rust in mijn hoofd.