De kunst van het ervaren

Voor mij gaat de kunst van het ervaren verder dan de kunst van het genieten. Voor het stukje ervaren, is een vleugje moed nodig. Volgens mij is het zo dat wanneer je de kunst van het ervaren eigen kunt maken, je veel meer kunt genieten van arbitraire ervaringen. Deze gedachtegang houdt mij nu al een tijdje bezig. Is het makkelijker om te kiezen voor een genietmoment/ervaring of is het makkelijker om bij datgene te blijven wat je ervaart en daar de schoonheid van in te zien?

Je kunt naar het woordje genieten kijken door de ogen van een marketeer: Hoe meer genieten, hoe beter en hoe meer we consumeren, hoe meer we genieten. We leven dan volgens het hedonisme, waarbij de focus ligt op het nastreven van zoveel mogelijk genot.

Het ervaren en het ondergaan heeft niet zoveel nodig anders dan volledige aanwezigheid en je eigen bewustzijn. Toch vind ik dat stukje ervaren van dat wat is ontzettend intrigerend omdat we ons daar vaak helemaal niet zo prettig bij voelen. De realiteit kan soms best lastig en ingewikkeld zijn. We vluchten dan liever weg en consumeren liever een taartje, luisteren liever naar het nieuws of bestellen liever wat extra truien online om ons snel beter te voelen. Terwijl deze manier van onszelf afleiden eigenlijk haaks tegenover het ervaren staat.

Ik vind het interessant om dit stukje bij mezelf te onderzoeken en bij mezelf te observeren hoe ik reageer op de dingen die langskomen. Maar de echte kunst is om de kunst niet alleen te beschouwen maar te ervaren wat de kunst met je doet en hier uiteindelijk de schoonheid van in te zien.