Jong en oud

Dit stuk schreef ik voor het blad: De Hessencombinatie op 13-01-2021

Na een fijne wandeling met mijn oma kwam ik helemaal voldaan en tevreden thuis. Deze wandeling had mij goed gedaan. Ik had de vogels horen fluiten en een interessant gesprek gevoerd. Hoe kan het toch dat het gefluit van vogels mij altijd een instant gevoel van vrijheid geeft? Een vraagstuk voor een andere keer. Met name één bepaald onderwerp was me bijgebleven na ons gesprek. En dit onderwerp had eigenlijk niets met vreemde vogels of andere hoogvliegers te maken. Nee, het onderwerp waar ik op doel ging over de omgang van jongeren met ouderen.

Ik vroeg mijn oma tijdens de wandeling hoe zij aankeek tegen de jeugd van tegenwoordig. Een vraag die ik stelde was bijvoorbeeld: ‘Toont de jeugd van tegenwoordig n.og respect tegenover ouderen?’ In kranten en op het nieuws worden deze groepen vaak lijnrecht tegenover elkaar gezet. Dat vind ik jammer. Ouderen zijn ook jong geweest en wij jongeren hopen natuurlijk nog vele jaren voor ons te hebben en ook oud te worden.

Mijn oma glimlachte en vertelde mij toen dat het haar juist opviel dat met name jongeren haar opgewekt begroeten. Mijn oma fietst nogal graag en zij liet mij weten dat ze altijd blij wordt van jongeren die haar gedag zeggen. Op het moment dat ze die zin uitsprak merkte ik dat ik dit een antwoord was waar ik blij van werd.

Het doet me goed om te horen dat ouderen zich gerespecteerd voelen. Op de basisschool vond ik oudere mensen altijd schattig. Ik zag dan op weg naar school ouderen samen hand in hand lopen en smolt dan zelf bijna van mijn fiets af.

Ik merk bij mezelf dat ik nu nog steeds bewondering heb voor mensen die ouder zijn dan ik omdat ze veel meer hebben meegemaakt. Ze hebben meer verantwoordelijkheden en ze dragen vaak veel wijsheid bij zich. Het cliché luidt niet voor niets: ‘Wijsheid komt met de jaren.’

Het heeft ook iets moois natuurlijk, ouder worden.  Je wordt wijzer, hebt meer ervaring, kunt beter relativeren en vaak weet je veel beter waar je prioriteiten liggen. Je kunt beter keuzes maken omdat je jezelf beter kent en dus ook beter weet wat je wilt. FOMO valt weg, ik zou mij goed kunnen voorstellen dat men dit woord helemaal niet kent. FOMO is de afkorting van: Fear Of Missing Out. Een term die jongeren regelmatig gebruiken. Eigenlijk kun je het een beetje zien als keuzestress

Een groot dankwoord aan alle opa’s, oma’s en ouderen die geloven in de jeugd. Uiteindelijk lijken we natuurlijk ook wel op elkaar. We hebben iets minder levenservaring, maar wij worden uiteindelijk ook een dagje ouder met zijn allen. Mijn vertrouwen in de jeugd is er en ik ben gerustgesteld. En stiekem ook een beetje trots, want we doen het toch allemaal samen. We zijn er voor elkaar. 

Eén ding is zeker: fluitende vogels geven een gevoel van vrijheid. Maar vrijheid is eeuwig en deze quote van David Bowie klinkt ook als muziek in mijn oren:
 
Ouder worden is een fascinerend proces, waarin we worden wie we altijd al hadden moeten zijn.´ En zo is het. C´est la vie.

Over aanpassingsvermogen

Afgelopen dagen beleefde ik als een soort roes (zonder alcohol dan). Tijd vloog sneller dan het licht en dagen, momenten en secondes gingen voorbij voordat ik het kon beseffen. Ik ben momenteel aan het leren voor het vak literatuurgeschiedenis. Geschiedenis heb ik altijd al interessant gevonden en literatuur zegt natuurlijk heel veel over de geschiedenis. Ik ben benieuwd hoe de contemporaine ontwikkelingen van nu zijn doorslag gaan hebben in het literaire veld. Tijdens het leren van dit vak kwam ik er steeds meer achter hoe vaag grenzen zijn wat betreft tijd. Alles vloeit in elkaar over, reageert op elkaar en verdwijnt uiteindelijk weer een keer.

Gisteravond ging het weer voor het eerst sinds lange tijd sneeuwen in Nederland. Mijn moeder maakte vanmiddag pompoensoep klaar en terwijl ik hiervan genoot verdween het witte spul weer als sneeuw voor de zon. Een mooie symboliek voor meer in het leven. Want alles lijkt tegenwoordig tijdelijk. In de existentialistische filosofie gelooft men dat de mens twee zekerheden kent. Hij bestaat (existeert) en hij zal eens sterven. Het doet me een beetje denken aan de zin: ‘De enige zekerheid die wij hebben is dat niets zeker is.’

Nu vraag ik mij af of onzekerheid zo erg is. In een ‘maakbare’ samenleving lijkt onzekerheid bijna taboe. Je zou alles kunnen bereiken, alles kunnen afmeten, kunnen perfectioneren, kunnen verbeteren etc. maar wat heb je eigenlijk aan deze schijnzekerheid? Het is prettig om je comfortabel te voelen en te weten waar je aan toe bent maar daarmee sluit je je ogen eigenlijk voor spontaniteit.

Waarschijnlijk weet iedereen wel wat er bedoelt wordt met IQ en EQ. In de huidige tijd is men steeds meer geïnteresseerd in het AQ. Het Adaptability Quotient (AQ) draait om het vermogen om je te kunnen aanpassen aan je omgeving. Ik vind dit een interessante ontwikkeling aangezien ik mezelf ook steeds meer probeer uit te dagen om flexibeler met dingen om te gaan. En dat AQ is dus ontzettend handig aangezien je veel dingen niet van te voren kunt weten. Ik verwonderde mij afgelopen jaar over het aanpassingsvermogen van mensen. Best een handige eigenschap als je er zo over nadenkt. Toch is het niet zo dat het aanpassingsvermogen bij iedereen hetzelfde is. De ene persoon kan beter omgaan met verandering dan de ander. Een positieve bijkomstigheid is wel dat je deze competentie bij jezelf kunt trainen.

Creativiteit, reactievermogen en doorzettingsvermogen zijn belangrijke bouwstenen wanneer je gaat werken aan je AQ. En even een side note: je hoeft hier niet intensief aan te gaan werken natuurlijk. Je kunt altijd nog ‘Let it be’ van The Beatles opzetten.

Speaking words of wisdom, let it be

The Beatles

Fijne momenten uit 2020

Een nieuw jaar is van start gegaan en hoe gek het ook is, een nieuw jaar voelt toch altijd een beetje als een schone lei. Of als een groot wit vel papier die je nog helemaal in mag vullen.

Hoe bizar dit jaar ook was (want dat was het), er zijn ook zeker highlights geweest. Hierbij deel ik fijne momenten van 2020, omdat het goed is om stil te staan bij wat je wel hebt kunnen doen. 2020 stond voor mij ook grotendeels in het teken van dankbaarheid en het besef dat ik het echt zo slecht nog niet heb. Ik heb veel meegeleefd met mensen die het moeilijker hadden, die in de zorg werkten of die familieleden hadden met corona. Dit alles liet mij zien hoe kostbaar het leven is en hoe dankbaar ik mag zijn voor het feit dat ik gewoon een fijne plek heb gehad waar ik mijn tijd kan doorbrengen. Ook liet het mij zien dat je in het leven te maken hebt met veel willekeur. Gezondheid is kostbaar en het is van belang om zorg te dragen voor jezelf en de mensen om je heen. Ik ben zelf niet heel erg van het steeds maar terug willen kijken maar toch leek het mij een goed idee om juist bij 2020 een artikel te schrijven met foto’s van fijne momenten. Want die fijne momenten waren er zeker ook. Hierbij een kleine greep.

Klik hier voor mijn 2019 en lees verder voor mijn fijne momenten uit 2020.

Lees meer “Fijne momenten uit 2020”

10 vragen aan de creatieve duizendpoot Marit

In ’10 vragen aan..’ vraag ik aan verschillende mensen om 10 vragen zo eerlijk mogelijk te beantwoorden. De vragen zijn bij iedereen verschillend. Op deze manier wil ik de mensen die belangrijk voor mij zijn een speciaal plekje geven. Door hun eerlijke antwoorden te delen hoop ik anderen weer te kunnen inspireren.

Vandaag stel ik 10 vragen aan Marit Dekker. Marit woont in Breda en zit hier op de kunstacademie. Ik zou haar echt beschrijven als een creatieve duizendpoot, ze is namelijk van alle markten thuis. Ze maakt van alles (lees: potjes, illustraties, een podcast en ga zo maar door), heeft een passie voor planten en ze kan heerlijk koken. Wanneer je bij Marit bent dan voel je je meteen thuis, dat is wel duidelijk. Als ik haar zou moeten beschrijven in 3 woorden dan zou ik de woorden: down to earth, eerlijk en open minded kiezen. En daarbij komt natuurlijk het feit dat ze mega creatief is maar dat was inmiddels al wel duidelijk. Wat ik fijn vind aan Marit is dat ze alles altijd goed kan relativeren, heerlijk vind ik dat.

Lees meer “10 vragen aan de creatieve duizendpoot Marit”

ups en downs

Vandaag las ik in de Flow de volgende zin: ‘Het leven is niet de horizontale lijn die zich voor je uitstrekt, maar gewoon die verticale lijn van dit moment.’

Ik vind dat een mooie zin. Al denk ik dat je naar het grotere geheel kijkt en je flink wat uitzoomt, je uiteindelijk toch weer bij die horizontale lijn terecht komt. Het gekke is dat wanneer je een ‘down’ momentje hebt, je pas beseft hoe goed je het daarvoor had. Het lijkt dan wel alsof we die mindere momenten echt nodig hebben om weer te kunnen realiseren hoe goed we het wel niet hebben in het grotere plaatje.

Lees meer “ups en downs”