(L)even zonder sociale media

Ze lachte, pakte haar telefoon en verloor zich toen weer in een nieuwe insta story.

Het leek me fijn, even zonder sociale media. Ik verwijderde Instagram van mijn telefoon en ik ging weer verder met mijn dag. Vervolgens merkte ik dat ik de app naar een paar dagen weer opnieuw installeerde. Dit tafereel ging zo een tijdje door, totdat ik mezelf afvroeg waarom ik de behoefte voelde om nog op dit platform te zitten. Waarom voelde ik toch steeds de behoefte om terug te keren naar al deze beelden?

Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen Instagram. Ik heb niets tegen het delen van foto’s en ik heb niets tegen de mensen die het gebruiken. Wel vond ik het interessant dat ik steeds vaker om mij heen hoorde dat mensen er liever niet teveel mee bezig waren. Ik vroeg een vriendin naar haar schermtijd en dit gaf rond de 5 uur aan. Ik grapte toen dat dit neerkwam op 35 uur per week en meer dan 52 dagen per jaar. Ze lachte, pakte haar telefoon en verloor zich toen weer in een nieuwe insta story.

Wat brengt het mij?

Eigenlijk niet zoveel, als ik eerlijk moet zijn. Vroeger vond ik het leuk om foto’s te maken en deze te delen, later voelde het meer als een verplichting. Bij YouTube heb ik nog het idee dat ik enigszins zelf bepaal wat ik opzoek en aanklik maar bij Instagram krijg je foto’s te zien zonder dat je van tevoren weet wat er op deze foto’s staat. Je kunt het vergelijken met het opgediend krijgen van een maaltijd terwijl je de menukaart nog niet eens hebt kunnen bekijken. Na het zien van insta story’s had ik geen idee meer wat ik eigenlijk had gezien en tegenwoordig lopen en verschillende belangen door elkaar. De app bevat politieke meningen, schoonheidsidealen, nieuwsberichten, influencers, bedrijven en noem maar op. Voor de echte creatievelingen leek er bijna geen ruimte meer te zijn. Ik ken genoeg creatieve mensen waarvan ik vind dat ze meer credits zouden mogen krijgen, zij maken echt originele content. Maar tegenwoordig lijkt er meer aandacht te zijn voor de zoveelste havercappuccino op een marmeren tafeltje. En begrijp me niet verkeerd, ik vind het allemaal prima. Ik heb mezelf alleen de vraag gesteld, wat brengt het mij nu?

Vind ik het zo belangrijk? Nee. Ben ik bang dat ik veel contacten verlies? Nee. Vind ik het belangrijker om naar mijn opa en oma te gaan en mijn nichtje en neefje vaker te zien in plaats van uren te spenderen aan het kijken naar andermans levens? Ja.

En de grap is dat als je ‘relevant wil blijven’ je mee moet doen met de massa en moet blijven posten. Want wanneer je dit niet meer doet, dan zal niemand je missen. Ik heb Instagram een week geleden verwijderd en er is nog niemand geweest die dat is opgevallen. Dat vind ik stiekem ironisch. Zo belangrijk is het dus helemaal niet. Een paar dagen geleden vroeg een vriendin in een whatsapp groep of ze een foto mocht op haar Instagram mocht posten waar wij (de vriendinnen in die whatsapp groep) op te zien waren. Ik typte: ‘natuurlijk’ en moest toen glimlachen, niemand had het door.

En nu?
Nu merk ik al meteen een verschil. Ik heb meer tijd, ik heb meer ruimte voor mijn eigen ideeën en gevoelens. Ik weet nu beter wat van mij is en wat niet en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik had niet verwacht dat het verwijderen van een app ervoor zou zorgen dat ik meteen meer focus heb en meer kan genieten van de kleine dingen en mensen om mij heen. Ook zie ik nu pas hoeveel invloed het steeds maar ‘online’ zijn heeft op je mentale gemoedstoestand en denkwijze. Op een gegeven moment wist ik bijna niet meer wat mijn eigen doelen waren en het is makkelijk om op te gaan in de levens van anderen. Ik zal af en toe een update schrijven, gewoon omdat ik het heel interessant vind hoe een kleine keuze je leven toch een beetje kan veranderen.

Ik heb er trouwens voor gekozen om mijn account permanent te verwijderen en niet te deactiveren. Ik hoef namelijk niet meer terug. Hieronder zal ik een interessante TED-talk delen en verder raad ik de documentaire: ‘The Social Dilemma’ aan.

TED-talk over dit onderwerp: https://www.youtube.com/watch?v=pOchBnZJdEk
The Social Dilemma: https://www.youtube.com/watch?v=uaaC57tcci0 (te zien op Netflix)

Verder wil ik nog duidelijk maken dat ik niemand verplicht om te minderen met zijn/haar sociale media. Ik hoop alleen dat we niet vergeten dat er zoveel meer is dan de ‘online’ wereld en dat echte contacten ontzettend belangrijk zijn. Het leven is mooi, kijk maar eens om je heen.

de herfst is aangebroken 🍂

Daar zit ik dan, op mijn bed met mijn laptop op schoot. Eindelijk. Het voelt als een eeuwigheid geleden en ik merk dat ik twijfel over het feit of ik nog kan schrijven. Of ik nog weet hoe het moet, gedachten uittypen tot volledige zinnen.

De dagen zijn voorbij gevlogen en de herfst is inmiddels aangebroken. We gaan weer een nieuw seizoen in, een nieuwe periode vol met veel thee, mooie kleuren en weersveranderingen. Voor me staat een kopje appel kaneel thee, herfstiger kun je het bijna niet hebben. Gisteren sprak ik tijdens een avondwandeling met mijn vader over de mooie dingen van de herfst. Ik vroeg hem specifiek naar de dingen en/of momenten die hij fijn vond aan dit seizoen. Hij sprak toen over thuiskomen na een wandeling door de storm, de mist die zich vormt in de vroege morgenuren en de kleuren van het blad. Ik voegde daar de tamme kastanjes, de warme kopjes thee en de dekens aan toe.

Twee dagen geleden vroeg iemand hoe ze om moest gaan met somberheid in deze tijd. De laatste tijd merkte ze (mede door de situatie rondom Corona) dat ze zich regelmatig somber voelt. Ze vertelde dat ze wel dingen probeerde te ondernemen maar daar vaak helemaal niet veel zin in had. Dit voelde dan weer tegenstrijdig omdat ze wist dat ze zich bijvoorbeeld beter zou voelen na een sportsessie.

Ik snapte wel wat ze bedoelde. Waar er eerst nog redelijk wat hoop was, lijkt de situatie rondom Corona nu niet beter te worden. Dit kan zorgen voor een uitzichtloos gevoel. Het is makkelijk om je te verliezen in de nieuwsberichten. Al zul je dan snel merken dat je hier niet blijer van wordt, integendeel. De controle die sommigen fijn vinden om te hebben, of beter gezegd het idee dat we controle hebben over het leven lijkt er niet meer echt te zijn. Daarom is het denk ik verstandig om niet teveel vooruit te willen kijken, we worden in deze tijd ook een beetje gedwongen om per dag te leven.

Het advies wat ik uiteindelijk gaf was iets in de trant van:
” Weet dat je niet de enige bent. Je af en toe somber voelen is een universeel gevoel, de één heeft moeite met de weersveranderingen en de ander verliest zich in nieuws en cijfers en voelt zich hierdoor weer rot. Volgens mij is het belangrijk om dit eerst te accepteren. Verder is het al heel goed dat je de eerste signalen van je lichaam of gedachten herkent. Probeer niet te vechten tegen je gevoel maar kijk naar wat je wil en nodig hebt in plaats van naar wat je moet. Probeer te kiezen voor gezonde gewoontes in plaats van snelle, ongezonde gewoontes. Neem bijvoorbeeld een warm bad, luister naar een fijne podcast, lees een boek, koop je lievelingsthee en slik extra vitamine D. Verder helpt het om toch even een frisse neus te halen, al ga je maar een halfuurtje naar buiten. Je hoeft het niet meteen zwaar voor jezelf te maken, iets van beweging doet vaak al wonderen”.

Nu ik dit advies teruglees lijkt het bijna te simpel voor woorden. Maar dit zijn precies de dingen die ik probeer te doen. Ik voel mij nu niet somber maar ik liep wel een verkoudheid op waardoor ik voelde dat ik extra goed voor mezelf moest zorgen.

Ik hoop dat iedereen zich verder goed en gezond voelt en bij deze wens ik jullie een hele fijne dag.

The leaves fall, the wind blows, and the farm country slowly changes from the summer cottons into its winter wools.     

Henry Beston

simpeler leven

Ik weet nog dat ik op de basisschool in een vriendenboekje schreef dat ik actrice wilde worden. Ik wilde groots en meeslepend leven en in Amsterdam gaan wonen (ik dacht toen dat dit de plek was waar ‘het’ allemaal gebeurde). Inmiddels zijn mijn dromen en verlangens flink veranderd. Het is grappig dat je ideeën over je behoeftes echt met de tijd kunnen veranderen. Want ik geloof dat deze eerdere dromen en gedachten eerder projecties waren van wat ik dacht dat belangrijk was in het leven.

Nu denk ik dat sommige mensen nog steeds het verlangen hebben om groots en meeslepend te leven en ik denk dan ook dat daar niets mis mee is. Voor sommigen is zo’n leven weggelegd en anderen hebben weer iets anders nodig. De laatste tijd ben ik steeds meer geïnteresseerd in de ‘simpele’ en kleine dingen. Een klein voorbeeld is dat ik eens flink ben gaan opruimen. Ik kwam steeds meer tot het besef dat ik niet zoveel spullen nodig heb. Het zit me soms zelfs eerder in de weg dan dat ik er van geniet. Zo heb ik veel kleding weggegeven en heb ik papieren en schoolspullen van vroeger uitgezocht en heb ik uiteindelijk een groot deel weggedaan. Het wegdoen van spullen kan veel ruimte creëren voor nieuwe dingen en herinneringen. En uiteindelijk geloof ik dat de herinnering (als die waardevol is) in je hart blijft en je dit gevoel niet snel kunt kwijtraken.

Zo’n 2 jaar gelden kreeg ik het boek ‘Leuker leven‘, geschreven door Jelle Hermus. Ik kan wel zeggen dat dit boek mij veel inzichten heeft gegeven. Ik merkte op dat het allemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn. Waarom zou je de dingen moeilijk maken als ze ook makkelijk kunnen. En zo groeide mijn interesse in simpeler leven steeds meer. Nu wil ik trouwens niet pretenderen dat simpel leven gelijk staat aan geen avontuur en weinig actie. Ik denk juist dat een simpele basis ruimte geeft voor meer creatieve input en inzichten. Daarnaast hoeft het ene het andere ook niet uit te sluiten. Er zijn tientallen gebieden waar je naar kunt kijken wanneer je het hebt over versimpelen als je het mij vraagt. Hieronder volgen een paar voorbeelden.

Sociale contacten
Het is fijn om veel vrienden te hebben maar het is ook belangrijk om selectief te zijn en af en toe nee te zeggen.

Spullen
Teveel spullen kunnen voor overbodige ‘ruis’ zorgen. Het kan zijn dat je bepaalde dingen niet meer kunt vinden en dat je het gevoel krijgt dat je een slaaf bent geworden van je eigen bezit. Dit gevoel willen mensen die minimalistisch leven voorkomen. Meer spullen betekent vaak ook meer onderhoud en dat kost weer meer tijd. Verder geeft het je meer verantwoordelijkheid en daarmee ook weer meer onrust.

Slaap
Het kan handig zijn om voor jezelf een specifiek tijdstip te hebben waarop je gaat slapen. Natuurlijk kan het voorkomen dat je een dag minder slaap pakt maar zo’n tijdstip is wel erg waardevol. Doordat je een tijd met jezelf afspreekt, ga je bijvoorbeeld minder snel klusjes uitstellen tot op het laatste moment. Het geeft letterlijk rust om te weten dat je genoeg nachtrust te pakken krijgt.

Sociale media en nieuws
Wanneer je kijkt naar het grootste gedeelte van de geschiedenis van de mens dan zul je zien dat er niet veel momenten waren waarop men te maken kreeg met teveel nieuws. Nieuws kreeg je via een postduif. Informatie was gering en daarnaast duur. Maar in de huidige tijd is het toegankelijk voor iedereen, elke minuut, elke seconde van de dag is er de kans om je te verliezen in het nieuws. Het is daarom belangrijk om je bewust te zijn van de informatie die je consumeert.

Simplicity is the ultimate sophistication – leonardo da vinci


blije lijst

Ik wilde graag een lijst delen met dingen waar ik blij van word. Dit is wederom een reminder dat het hem toch in de kleine dingen zit, hoe cliché ook.

⭐ Het geluid van de zee
⭐ Frietjes uit de Airfryer
⭐ Een brief krijgen van een persoon waar je om geeft
⭐ Het lezen van de eerste en laatste bladzijde van een boek
⭐ Het vinden van een nieuwe FlowMagazine in de brievenbus
⭐ Knuffels van mijn katten

⭐ Luchten die roze kleuren
⭐ Wanneer je je (kleding)kast hebt opgeruimd en alles mooi geordend is
⭐ Het eerste kopje zwarte koffie in de ochtend

⭐ Wanneer iemand een leuke lach heeft
⭐ Blote voeten in het gras
⭐ Een koude douche op een warme dag
⭐ Kijken naar vlinders en vogels in de tuin
⭐ De geur van regen en vers gemaaid gras
⭐ Het eten van grapefruits, twister broodjes en (groene) appels
⭐ Wanneer je iemand blij kunt maken met een zelfgemaakte lunch of een kopje thee

⭐ Het vinden van terugvinden van iets waarvan je niet wist dat je het kwijt was
⭐ Goede gesprekken met interessante mensen
⭐ Een klein en lief gebaar van een vreemde
⭐ De geur van vanille
⭐ Wanneer je trots bent op je vrienden en ziet dat ze lekker bezig zijn
⭐ De eerste nacht slapen in je frisse opgemaakte bed
⭐ Het veranderen van je (slaap)kamer
⭐ Kampvuur gesprekken met een vriendengroep

⭐ Buiten je matje uitrollen om hier stretchoefeningen te doen
⭐ Een lieve geluidsopname
⭐ De sterren kunnen zien op een heldere zomernacht
⭐ Het luisteren naar iemand met een fijne stem
⭐ Wanneer je in de creatieve staat van ‘flow’ terechtkomt
⭐ Het gevoel wanneer je iets voor iemand hebt kunnen betekenen
⭐ Het zien van een hertje in het bos
⭐ Het feit dat er zoveel inspirerende en fijne kunstenaars, artiesten, filmmakers etc. zijn
⭐ Wanneer je een mooi compliment mag ontvangen of mag uitdelen

Wanneer ik deze lijst nog eens bekijk, merk ik op dat heel veel van deze dingen te maken hebben met onze zintuigen. Het voelen, horen en proeven kan ons zoveel dingen intenser laten ervaren. Wat mag ik eigenlijk dankbaar zijn dat al mijn zintuigen het zo goed doen. Ik ben benieuwd naar de dingen die jullie blij maken.

Liefs

Terug naar de basis

guin3-5

Ik schrijf dit stuk met de intentie om mijn inzichten van afgelopen tijd te delen. Het liefst schrijf ik zonder na te hoeven denken over wat ik precies wil gaan schrijven. Het gebeurt gewoon. De letters verschijnen op het scherm. De weersveranderingen van dit moment komen redelijk overeen met de veranderingen die binnen in mij plaatsvonden. De afgelopen weken voelden als chaos en nu weet ik waar dat gevoel vandaan kwam. Ik moest terug naar de basis, geen stappen vooruit denken maar juist even teruggaan. Teruggaan naar mijn gevoel, mijn lichaam en naar de rust.

Lees meer “Terug naar de basis”