Oktober

Oktober is voorbij en wat was het een gekke maand. Ergens ben ik dan ook blij dat ik deze maand achter me kan laten om eerlijk te zijn. Oktober had gelukkig ook zijn mooie momenten. Hieronder een korte terugblik.

Lijstje met dingen in Oktober

🍂 Ik las het boek Beautiful world van Sally Rooney.

🍂 Mijn minor is bekend en ik kan met enthousiasme zeggen dat ik toegelaten ben tot de minor die ik graag wil volgen.
🍂 Er was een prachtige regenboog te zien vanuit de trein.
🍂 De luchten waren deze maand prachtig.

🍂 Ik ging naar de film: The Father. Erg goed acteerwerk door Anthony Hopkins trouwens.
🍂 In het bos zag ik een marter, die had ik nog nooit gezien.
🍂 Ik ging een paar dagen later flink door mijn rug. Ik kreeg spit en dat betekende 2 weken lang niet/nauwelijks kunnen lopen en zitten.
Flink balen want ik had dit nog nooit eerder meegemaakt. Wat ga je dan anders naar een lichaam kijken. Voor mij betekende het dus vooral veel liggen en rusten in het zijn.
🍂 4 dagen lang was ik offline, zonder mobiel. Dat was heerlijk.
🍂 Ik vierde de verjaardag van mijn broer.
🍂 Mijn broer en ik namen mijn oma mee uit lunchen, dat was heel gezellig.

🍂 Een dierbare vriend stuurde het volgende nummer: Hollow Coves – Coastline en vertelde me dat hij dit nummer bij me vond passen
🍂 Ik kreeg een prachtig bureau, daar kan ik nu fijn aan schrijven.

Op naar een nieuwe maand met nieuwe mogelijkheden. Een fijne November allemaal.

Over nieuws kijken, mini doelen en voelen dat je leeft

Op 17 januari 2021 schreef ik een stukje over aanpassingsvermogen. De afgelopen tijd was ik een beetje ziekjes en dit is voor mij altijd de perfecte ‘test’. Want: geef je jezelf helemaal over aan het mogen ontspannen en je rust pakken of ga je stug door?

Langzamerhand gaat het weer iets beter en nu zijn er een aantal kleine aanpassingen die ik zelf zou willen maken. Dit jaar heb ik geen concrete doelen gemaakt, het voelde gek om specifieke plannen en doelen op te schrijven aangezien ik gewoon geen idee had hoe dit jaar er verder uit zou gaan zien. Ik heb nog steeds geen idee trouwens, wie wel?

Een aantal dingen die ik meer zou willen doen zijn o.a.:
– meer schrijven
– meer naar buiten
– meer tijd maken voor yoga
– meer boeken lezen
– meer water drinken

Gisteren hoorde ik mezelf zeggen: ‘Waarom doen we dingen die zo ontzettend goed voor onszelf zijn niet wat vaker?’ Ik zou het echt niet weten. De vraag fascineert me wel.


Een kleine bonus die ik aan de lijst zou willen toevoegen: vaker uit het raam hangen. Ik moet toegeven, deze laatste klinkt misschien een beetje vreemd, maar ik raad het iedereen aan. Er was een tijd dat ik heel vaak in de avonden mijn raam opende en naar de sterren staarde, naar de lichtjes in huizen keek en genoot van de stille nacht. Ik kan niet heel goed beschrijven wat voor een gevoel dit aanwakkert maar ik kan wel zeggen dat het overeenkomt met zwemmen in de zee. Alsof je met meer bewustzijn verbinding maakt met de natuur en de wereld om je heen. Juist in deze tijd is het best makkelijk om in een zelfde ‘sleur’ terecht te komen en niet meer zo stil te staan bij die kleine, bijzondere momenten. En dat terwijl het eigenlijk heel fijn is om die momenten van zo dichtbij te mogen ervaren. Door vaker bewust een handeling te verrichten, ervaar ik ook meer het gevoel dat ik leef.

En dat ik daar alleen maar mijn raam voor hoef te openen, zo dichtbij kan het zijn. Het voelt bijna ironisch om dit op te schrijven, 4 jaar geleden had ik waarschijnlijk gezegd je dit gevoel voornamelijk kon beleven wanneer je uit een vliegtuig zou springen (met parachute) o.i.d.

Natuurlijk zijn er ook een aantal dingen die ik minder zou willen doen. Nieuws kijken is zoiets bijvoorbeeld. Ik weet nog dat ik op de middelbare school voor het vak maatschappijleer als huiswerk kreeg dat ik het nieuws moest gaan kijken. In de klas werden we dan getoetst op kleine ‘feitjes’ en weetjes. Ik vond dat toen echt iets voor oudere mensen, nieuws kijken. Ik zag er de lol dan ook echt niet van in. Verder vond ik dat mijn eigen leven op dat moment al nieuwswaardig genoeg was. Je zou kunnen zeggen dat dit redelijk naïef van me was. Maar om eerlijk te zijn lag mijn interesse gewoon ergens anders. Later besefte ik me dat ik misschien wel geen nieuws keek omdat ik niet tegen het onrecht kon en ik me machteloos voelde wanneer ik vervelende berichten las. Dit laatste is soms nog steeds het geval, al kan ik mijn emotie nu beter uitzetten tijdens het lezen van nieuwsberichten. Gisteren luisterde ik naar een podcast waarin een artiest vertelde dat hij geen nieuws las. ‘Als het echt belangrijk is dan hoor ik het wel via mijn vrienden‘ hoorde ik hem zeggen. En ja, wie ben ik eigenlijk om daar iets van te vinden? Ik vond het wel een mooie filosofie, echt groot nieuws bereikt je toch wel.





Over flow en leuke dingen

De regen tikt tegen mijn raam. Een geurkaars die naar koekjes ruikt verlicht mijn kamer. Het is ergens in maart maar vandaag voelt het eerder alsof we aan het begin van de herfst zitten. Ik draag een warme trui met kleurtjes en naast mij staat een grote plant.

Toen ik vandaag mijn slaapkamer aan het opruimen was en me even compleet verloor in het uitzoeken van willekeurige spullen, werd ik weer even teruggebracht naar mijn kindertijd. Als klein meisje kon ik uren spenderen in mijn kamer. Ik las, zocht mijn sieraden uit of ik was plaatjes aan het uitknippen voor een moodboard. Net als vandaag verloor ik op deze momenten de tijd uit het oog. heerlijk is dat. De staat waarin je dan verkeerd noemen we ook wel flow.

Flow gaat over een staat van bewustzijn waarin je volledig opgaat in je bezigheden. In goed Nederlands kun je flow omschrijven als de perfecte harmonie. Vaak als je iets in een flow doet, ben je verbaasd wanneer je na een tijdje op je telefoon of horloge kijkt en ontdekt hoeveel tijd er ondertussen verstreken is. (Jansen, 2020)
Lees meer “Over flow en leuke dingen”

Fijne momenten uit 2020

Een nieuw jaar is van start gegaan en hoe gek het ook is, een nieuw jaar voelt toch altijd een beetje als een schone lei. Of als een groot wit vel papier die je nog helemaal in mag vullen.

Hoe bizar dit jaar ook was (want dat was het), er zijn ook zeker highlights geweest. Hierbij deel ik fijne momenten van 2020, omdat het goed is om stil te staan bij wat je wel hebt kunnen doen. 2020 stond voor mij ook grotendeels in het teken van dankbaarheid en het besef dat ik het echt zo slecht nog niet heb. Ik heb veel meegeleefd met mensen die het moeilijker hadden, die in de zorg werkten of die familieleden hadden met corona. Dit alles liet mij zien hoe kostbaar het leven is en hoe dankbaar ik mag zijn voor het feit dat ik gewoon een fijne plek heb gehad waar ik mijn tijd kan doorbrengen. Ook liet het mij zien dat je in het leven te maken hebt met veel willekeur. Gezondheid is kostbaar en het is van belang om zorg te dragen voor jezelf en de mensen om je heen. Ik ben zelf niet heel erg van het steeds maar terug willen kijken maar toch leek het mij een goed idee om juist bij 2020 een artikel te schrijven met foto’s van fijne momenten. Want die fijne momenten waren er zeker ook. Hierbij een kleine greep.

Klik hier voor mijn 2019 en lees verder voor mijn fijne momenten uit 2020.

Lees meer “Fijne momenten uit 2020”

over schrijven, dromen en de tienerjaren

Mijn vanille geurkaars brandt, de verwarming staat aan en op de achtergrond klinkt muziek. Ik voel me dankbaar vandaag. Dankbaar voor mijn familie, mijn vrienden, het huis waar ik mij in bevind, voor mijn mijn gezondheid en de gezondheid van mensen om mij heen. Gisteravond besloot ik om mijn notitieboeken tevoorschijn te toveren. Ik bewaar deze in een plastic box en inmiddels heb ik een flinke verzameling aan volgeschreven notitieboeken. In de eerste jaren van mijn middelbareschooltijd schreef ik voornamelijk lijstjes, to-do lijstjes, doelen en planningen op. Later ben ik vaker gaan schrijven over mijn dagen, ervaringen, gedachten en gevoelens. Nu schrijf ik voornamelijk met het idee van the stream of consciousness. Dit is een techniek waarbij je zonder na te denken aan één stuk door blijft schrijven. Je denkt niet na over kloppende of mooie zinnen maar je laat de pen zijn werk doen. Schrijven brengt mij op deze manier veel.

Gisteravond las ik een aantal van mijn notitieboeken door en pas toen kwam ik erachter hoe erg mijn gedachten door de jaren heen zijn veranderd. Precies om deze reden zou ik iedereen aanraden om ook te gaan schrijven. Wanneer ik aan mijn middelbareschooltijd denk dan komen er herinneringen naar boven en dan heb ik een redelijk algemeen beeld van die tijd. Ik ervaar mijn middelbareschooltijd als een fijne en leerzame tijd. Ergens heb ik altijd het idee dat ik niet zoveel verander maar door het terughalen van deze herinneringen besefte ik mij hoe geleidelijk die verandering gaat. Zonder dat je dit doorhebt. Toen ik door de bladzijden heen bladerde, las ik hoe mijn gedachten en mentale staat toen waren. Dit zou ik nooit hebben kunnen terughalen uit mijn herinnering. Mijn zelfbeeld is echt onwijs veranderd met de jaren en dat vind ik echt iets positiefs. Ik heb mezelf veel beter leren kennen en daar waren al die ervaringen voor nodig. Het is fascinerend om te lezen over de dromen die ik toen had. Ik ben momenteel bezig met een online cursus en vandaag ging het over ‘dromen’. De vraag die werd gesteld was als volgt: ‘In hoeverre zijn de dromen die je hebt van jou?

Veel mensen streven doelen na omdat de buurman, de collega etc. ze ook nastreeft. Hierdoor verlies je uiteindelijk je eigen gevoel en je eigen vuur. De paradox van erbij willen horen maar ook authentiek en jezelf willen zijn is hierbij zo raak. Als ik naar mezelf kijk dan hecht ik veel waarde aan mensen die achter hun eigen ideeën en normen en waarden staan. Ik vind het mooi wanneer iemand zijn/haar grenzen kan bewaken en kan aangeven waar hij/zij behoefte aan heeft. Ik heb persoonlijk veel liever iemand die zichzelf is en eerlijk en congruent is, dan iemand die alleen maar bezig is met het aanpassen van zichzelf. Mensen die dicht bij zichzelf kunnen blijven nodigen vaak ook eerder uit om ditzelfde te doen. Wanneer ik terugblader in mijn dagboeken van vroeger dan zie ik dat ik nog veel meer bezig was met het uitvinden van mezelf, van mijn eigen ideeën, verlangens en gevoelens. En ik denk persoonlijk dat dit niet verkeerd is. Waarschijnlijk gaat iedereen in de puberteit door een fase van ontdekking, erbij willen horen, jezelf uitvinden etc. Nu pas ervaar ik zelf wat ouderen toentertijd tegen mij zeiden: ‘Wanneer je ouder wordt, worden andere dingen belangrijk en krijg je andere prioriteiten.’ Het klopt echt dat je steeds beter weet wie je bent of waar je voor staat naarmate je ouder wordt. Ik vind het fijn dat ik me veel minder druk maak over oppervlakkige dingen waar ik toch weinig controle over heb. En als ik graag iets wil veranderen dan doe ik dit voor mezelf.

Of ik dingen anders had gedaan? Nee, niet perse. Ik denk namelijk dat iedereen zijn eigen uitdagingen krijgt en heeft. Ik zou wel willen zeggen: maak je niet zoveel zorgen, geniet een beetje. Maar gelukkig weet ik dat ik dit ook heb gedaan en ergens kan ik nu alleen maar glimlachend teruglezen wat ik schreef over die interessante tienerjaren.

‘Aging is an extraordinary process where you become the person you always should have been’

David Bowie

Jezelf (kunnen) zijn is misschien wel de grootste rijkdom. Het geeft in ieder geval een gevoel van vrijheid. Het is de weg van de minste moeite en weestand en het is misschien wel het moedigste wat je kunt doen.

Take care!