Lief dagboek p.6

Een greep uit mijn dagboek (a.k.a geen logische verbanden, geen structuur) alleen mijn gedachten, zwart op wit.

It’s me again

Het duurde even voordat ik weer de impuls voelde om te gaan schrijven op deze blog maar vandaag kwam hij uit het niets. Ik wil deze dag graag koesteren omdat het zo’n fijne was. Vandaag voelde een beetje als die perfecte Franse film waarbij het hoofdpersonage een bijna onrealistische maar perfecte dag beleefd waarbij elk ritueel en elke keuze kloppend en fijn is.

Misschien dat ik dit opschrijf omdat ik mij eraan wil herinneren hoe mooi het leven kan zijn en hoe simpel het kan zijn om goed voor jezelf te zorgen op bepaalde dagen. Er zijn namelijk ook dagen waarop dat zo’n uitdaging lijkt dat je bijna zou vergeten dat het hem in de kleine dingen zit.

Vandaag begon ik met yoga, ik fietste naar de stad omdat ik iets nodig had voor de katten, haalde vervolgens mijn lievelingsbroodje. Die ik in de tuin nuttigde met een kop koffie en de zon op mijn gezicht. Verder maakte ik vandaag een soepje, kleurde ik wat, vond ik herkenning in een podcast en maakte ik een kleine wandeling. Ik genoot van de vogels in onze tuin die, eerlijk waar, de vetbolletjes die ik voor ze ophang in een dag gretig verorberen. Ik nam een bad, deed een maskertje op en gaf de planten water.

Ik genoot van de mooie lucht, van een kind in de verte en van het uitlezen van het boek: ‘Lyssa’. Een boekentip voor wie van historische romans houdt. Het boek is geschreven door Tom Hofland (wat trouwens een geweldige naam is) en neemt je mee in de wereld van de geheime liefde en geeft je een mix van de schoonheid en uitdagingen van het leven. Het is geen clichématig noch een zoetsappig verhaal. Maar een verhaal waar ook een zekere rauwheid in schuilgaat. Het boek las ik in twee dagen uit (wat natuurlijk iets over het boek zegt) en om eerlijk te zijn kan ik niet wachten om vanavond of morgen in een nieuw boek te beginnen. Gelukkig staan er nog zo’n 8 boeken op mij te wachten om gelezen te worden.

Morgen ga ik skeeleren met een vriendin en verder probeer ik nog zoveel mogelijk naar buiten te gaan nu de zon nog veel aan de hemel te zien is. Verder merk ik hoe fijn ik het weer vind om mijn gedachten op te schrijven en om eerlijk te zijn gaat typen gewoon veel sneller dan het schrijven met de hand en dat vind ik wel zo fijn. Een aantal dagen terug was ik met vriendinnen in de stad waar ik op de middelbare school heb gezeten en toen fietste ik weer de route die ik normaal altijd fietste. Best bijzonder hoe routes en geuren weer bepaalde herinneringen kunnen ophalen waarvan je niet wist dat je ze nog ergens had opgeslagen.

Vanavond ga ik proberen om iets vroeger te gaan slapen. Het is zo stil buiten dat het lijkt alsof de omgeving een paar minuten eerder hetzelfde idee heeft gehad. Ik kijk nu naar de cijfers rechtsonder mijn scherm en besef mij dat ik mij nu beter klaar kan maken voor de nacht aangezien de tijd sneller gaat dan ik mij besef. Take care allemaal en ik schrijf snel weer een keer.

LEESTIP: DE HEMEL BOVEN PARIJS – BREGJE HOFSTEDE

Bregje-Hofstede-De-hemel-boven-Parijs

De hemel boven Parijs – Bregje Hofstede
De hemel boven Parijs gaat over de leugens die wij voor onszelf bedenken om niet te hoeven doen wat we het meest verlangen. Bovendien is het een van de meest opvallende liefdesverhalen van de Nederlandse literatuur van nu, en een betoverende entree van een jonge auteur.

De comfortabele routine van Olivier, professor in de kunstgeschiedenis aan de Sorbonne, raakt ontwricht wanneer zijn baas hem vraagt om als mentor van een uitwisselingsstudente op te treden. De stugge Nederlandse rakelt een geschiedenis op die Olivier had willen vergeten, maar die tegelijk het kostbaarste is dat hij bezit. Tegen beter weten in zoekt hij toenadering tot de studente, en geeft haar een advies dat hij zelf nooit heeft opgevolgd. Maar Fie heeft haar eigen leven. Zij worstelt met een onmogelijke keuze: streven naar het allerhoogste, en eraan kapot gaan – of nooit beginnen om niet te falen. Ze voert koppig verzet tegen haar eigen levensangst en daagt Olivier uit hetzelfde te doen.(bron: bol.com)

Nadat ik het boek ‘Drift’ van Bregje Hofstede had gelezen,  zie hier mijn recensie
kon ik natuurlijk alleen maar hopen op meer. Gelukkig is ‘Drift’ niet het enige boek dat Bregje Hofstede schreef. Haar debuutroman is namelijk: ‘De hemel boven Parijs’.

En ik zal meteen met de deur in huis vallen, ik ben een beetje verliefd op de schrijfstijl van Bregje. Ik heb genoten van dit boek . Alle personages zijn fascinerend en als lezer groei je echt mee met de schitterend uitgewerkte personages. Vooral de professor heeft de afgelopen dagen echt geleefd in mijn hoofd. Ik merk dat de personages nog steeds een beetje rondwandelen en dat het boek nog steeds een beetje doorspeelt in mijn gedachten. Echt een kunstwerk en dat voor een eerste boek. Bijzonder knap als je het mij vraagt.

Dus bij deze, een tip voor iedereen die toch wel van romantiek houdt. Maar ook van een origineel verhaal, waarbij kunstgeschiedenis een grote rol speelt. Ik ben enthousiast en ik kan niet wachten om alles van Bregje te gaan lezen.

Terug naar de basis

guin3-5

Ik schrijf dit stuk met de intentie om mijn inzichten van afgelopen tijd te delen. Het liefst schrijf ik zonder na te hoeven denken over wat ik precies wil gaan schrijven. Het gebeurt gewoon. De letters verschijnen op het scherm. De weersveranderingen van dit moment komen redelijk overeen met de veranderingen die binnen in mij plaatsvonden. De afgelopen weken voelden als chaos en nu weet ik waar dat gevoel vandaan kwam. Ik moest terug naar de basis, geen stappen vooruit denken maar juist even teruggaan. Teruggaan naar mijn gevoel, mijn lichaam en naar de rust.

Lees meer “Terug naar de basis”

10 vragen aan mijn broer

Bali5
Foto: @miret pelgrom

In ’10 vragen aan..’ vraag ik aan verschillende mensen om 10 vragen zo eerlijk mogelijk te beantwoorden. De vragen zijn bij iedereen verschillend. Op deze manier wil ik de mensen die belangrijk voor mij zijn een speciaal plekje geven. Door hun eerlijke antwoorden te delen hoop ik anderen weer te kunnen inspireren.

Vandaag stel ik 10 vragen aan mijn broer Vyasa Wolvetang. Vyasa is woonachtig in Arnhem met zijn vriendin Miret. Momenteel is hij aan het werk als docent Communication & Multimedia Design bij de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. Daarnaast is hij Film & Content Creator.

Soms vraag ik mij weleens af: ‘Wat kan hij eigenlijk niet?’ Vyasa is sociaal, behendig en zowel creatief als sportief en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik bewonder dat hij zo sterk in zijn schoenen staat en van elke situatie iets positiefs weet te maken. Vyasa kan met een frisse blik naar de dingen kijken. Dat vind ik mooi. Ik zeg dit niet omdat ik zijn zusje ben, want om eerlijk te zijn heb ik al meerdere malen (en vanuit verschillende hoeken), de vraag naar meer Vyasa’s op deze wereld, voorbij horen komen. Jammer genoeg zijn die er voor zover ik weet niet, er is er namelijk maar één. Maar ik heb wel het geluk dat dit nou net mijn broer mag zijn. Als ik Vyasa zou moeten beschrijven in 3 woorden dan zou ik de woorden: behulpzaam, gedreven en inspirerend kiezen. Lees meer “10 vragen aan mijn broer”

Gedichtjes

guin3-8

Zo nu en dan schrijf ik een gedicht, vaak in de notities van mijn telefoon. Voor mij zijn deze notities een soort snelle ingevingen die ik op wil schrijven. Ik denk niet bewust na over het gedicht of over de woorden. Vandaar dat het ook geen hoogwaardige poëzie zal zijn. Ik type wat er in mij opkomt en vandaar dat elk gedichtje zijn eigen verhaal met zich meedraagt. Ik vind het schrijven van gedichtjes soms fijner dan het schrijven in een dagboek omdat je veel sneller tot iets komt. Je komt vaak sneller tot de kern en het gevoel. Klik hier voor mijn gedichtenpagina. En klik op ´Lees meer´ voor een verzameling van de gedichtjes die ik tot nu toe heb  geschreven.
Lees meer “Gedichtjes”