De kunst van het ervaren

Voor mij gaat de kunst van het ervaren verder dan de kunst van het genieten. Voor het stukje ervaren, is een vleugje moed nodig. Volgens mij is het zo dat wanneer je de kunst van het ervaren eigen kunt maken, je veel meer kunt genieten van arbitraire ervaringen. Deze gedachtegang houdt mij nu al een tijdje bezig. Is het makkelijker om te kiezen voor een genietmoment/ervaring of is het makkelijker om bij datgene te blijven wat je ervaart en daar de schoonheid van in te zien?

Je kunt naar het woordje genieten kijken door de ogen van een marketeer: Hoe meer genieten, hoe beter en hoe meer we consumeren, hoe meer we genieten. We leven dan volgens het hedonisme, waarbij de focus ligt op het nastreven van zoveel mogelijk genot.

Het ervaren en het ondergaan heeft niet zoveel nodig anders dan volledige aanwezigheid en je eigen bewustzijn. Toch vind ik dat stukje ervaren van dat wat is ontzettend intrigerend omdat we ons daar vaak helemaal niet zo prettig bij voelen. De realiteit kan soms best lastig en ingewikkeld zijn. We vluchten dan liever weg en consumeren liever een taartje, luisteren liever naar het nieuws of bestellen liever wat extra truien online om ons snel beter te voelen. Terwijl deze manier van onszelf afleiden eigenlijk haaks tegenover het ervaren staat.

Ik vind het interessant om dit stukje bij mezelf te onderzoeken en bij mezelf te observeren hoe ik reageer op de dingen die langskomen. Maar de echte kunst is om de kunst niet alleen te beschouwen maar te ervaren wat de kunst met je doet en hier uiteindelijk de schoonheid van in te zien.

Fijne momenten uit 2021

Het jaar 2021 is bijna voorbij en dat betekent dat 2022 voor de deur staat. Ergens is het natuurlijk symbolisch maar ik vind het zelf altijd fijn om in de decembermaand terug te blikken op het jaar door bijzondere en mooie herinneringen op te halen. Vaak vergeet je toch weer snel dingen en dit is een kans om het jaar met een warm gevoel af te sluiten.

Dit heb ik vorig jaar ook gedaan en ik merk dat het me helpt om dankbaar te zijn en om eerlijk te zijn kan ik dan nog eens extra genieten.

Klik hier voor mijn 2020 en lees verder voor mijn fijne momenten uit 2021.

Lees meer “Fijne momenten uit 2021”

het verhaaltje van de stilte

Ze keek naar de zoutlamp die voor haar brandde. Haar bed was fris, ze had de lakens vanochtend in de was gedaan. De klok tikte en dat geluid had iets geruststellends. Regelmaat in de ruimte.

Ze voelde zich zelf niet bepaald rustig. Haar buik was opgezet, waarschijnlijk door spanning van de afgelopen dagen. Spanning hield zich vaak verborgen in haar lichaam. Dit voelde ongemakkelijk, alsof er een zware steen binnen in haar lag te rusten. Voor anderen niet zichtbaar maar zelf voelde deze steen als ballast en dit maakte haar lichaam zwaar doen aanvoelen. Onder de steen durfde ze niet zo vaak te kijken.

Wetend dat hier een vijver met tranen onder lag. Verdriet waar ze niet naartoe wilde reizen. Alle boeken die hierover gingen had ze al gelezen, wetend dat ze zichzelf de vraag moest stellen: Wat heb ik nodig op dit moment? Het antwoord bleef uit, er was alleen maar stilte. Misschien was dit wel het meest kloppende antwoord, stilte. Ze klikte het lichtje van de zoutlamp uit en sloot toen haar ogen, ze ontspande.



Oktober

Oktober is voorbij en wat was het een gekke maand. Ergens ben ik dan ook blij dat ik deze maand achter me kan laten om eerlijk te zijn. Oktober had gelukkig ook zijn mooie momenten. Hieronder een korte terugblik.

Lijstje met dingen in Oktober

๐Ÿ‚ Ik las het boek Beautiful world van Sally Rooney.

๐Ÿ‚ Mijn minor is bekend en ik kan met enthousiasme zeggen dat ik toegelaten ben tot de minor die ik graag wil volgen.
๐Ÿ‚ Er was een prachtige regenboog te zien vanuit de trein.
๐Ÿ‚ De luchten waren deze maand prachtig.

๐Ÿ‚ Ik ging naar de film: The Father. Erg goed acteerwerk door Anthony Hopkins trouwens.
๐Ÿ‚ In het bos zag ik een marter, die had ik nog nooit gezien.
๐Ÿ‚ Ik ging een paar dagen later flink door mijn rug. Ik kreeg spit en dat betekende 2 weken lang niet/nauwelijks kunnen lopen en zitten.
Flink balen want ik had dit nog nooit eerder meegemaakt. Wat ga je dan anders naar een lichaam kijken. Voor mij betekende het dus vooral veel liggen en rusten in het zijn.
๐Ÿ‚ 4 dagen lang was ik offline, zonder mobiel. Dat was heerlijk.
๐Ÿ‚ Ik vierde de verjaardag van mijn broer.
๐Ÿ‚ Mijn broer en ik namen mijn oma mee uit lunchen, dat was heel gezellig.

๐Ÿ‚ Een dierbare vriend stuurde het volgende nummer: Hollow Coves – Coastline en vertelde me dat hij dit nummer bij me vond passen
๐Ÿ‚ Ik kreeg een prachtig bureau, daar kan ik nu fijn aan schrijven.

Op naar een nieuwe maand met nieuwe mogelijkheden. Een fijne November allemaal.

Over nieuws kijken, mini doelen en voelen dat je leeft

Op 17 januari 2021 schreef ik een stukje over aanpassingsvermogen. De afgelopen tijd was ik een beetje ziekjes en dit is voor mij altijd de perfecte ‘test’. Want: geef je jezelf helemaal over aan het mogen ontspannen en je rust pakken of ga je stug door?

Langzamerhand gaat het weer iets beter en nu zijn er een aantal kleine aanpassingen die ik zelf zou willen maken. Dit jaar heb ik geen concrete doelen gemaakt, het voelde gek om specifieke plannen en doelen op te schrijven aangezien ik gewoon geen idee had hoe dit jaar er verder uit zou gaan zien. Ik heb nog steeds geen idee trouwens, wie wel?

Een aantal dingen die ik meer zou willen doen zijn o.a.:
– meer schrijven
– meer naar buiten
– meer tijd maken voor yoga
– meer boeken lezen
– meer water drinken

Gisteren hoorde ik mezelf zeggen: ‘Waarom doen we dingen die zo ontzettend goed voor onszelf zijn niet wat vaker?’ Ik zou het echt niet weten. De vraag fascineert me wel.


Een kleine bonus die ik aan de lijst zou willen toevoegen: vaker uit het raam hangen. Ik moet toegeven, deze laatste klinkt misschien een beetje vreemd, maar ik raad het iedereen aan. Er was een tijd dat ik heel vaak in de avonden mijn raam opende en naar de sterren staarde, naar de lichtjes in huizen keek en genoot van de stille nacht. Ik kan niet heel goed beschrijven wat voor een gevoel dit aanwakkert maar ik kan wel zeggen dat het overeenkomt met zwemmen in de zee. Alsof je met meer bewustzijn verbinding maakt met de natuur en de wereld om je heen. Juist in deze tijd is het best makkelijk om in een zelfde ‘sleur’ terecht te komen en niet meer zo stil te staan bij die kleine, bijzondere momenten. En dat terwijl het eigenlijk heel fijn is om die momenten van zo dichtbij te mogen ervaren. Door vaker bewust een handeling te verrichten, ervaar ik ook meer het gevoel dat ik leef.

En dat ik daar alleen maar mijn raam voor hoef te openen, zo dichtbij kan het zijn. Het voelt bijna ironisch om dit op te schrijven, 4 jaar geleden had ik waarschijnlijk gezegd je dit gevoel voornamelijk kon beleven wanneer je uit een vliegtuig zou springen (met parachute) o.i.d.

Natuurlijk zijn er ook een aantal dingen die ik minder zou willen doen. Nieuws kijken is zoiets bijvoorbeeld. Ik weet nog dat ik op de middelbare school voor het vak maatschappijleer als huiswerk kreeg dat ik het nieuws moest gaan kijken. In de klas werden we dan getoetst op kleine ‘feitjes’ en weetjes. Ik vond dat toen echt iets voor oudere mensen, nieuws kijken. Ik zag er de lol dan ook echt niet van in. Verder vond ik dat mijn eigen leven op dat moment al nieuwswaardig genoeg was. Je zou kunnen zeggen dat dit redelijk naรฏef van me was. Maar om eerlijk te zijn lag mijn interesse gewoon ergens anders. Later besefte ik me dat ik misschien wel geen nieuws keek omdat ik niet tegen het onrecht kon en ik me machteloos voelde wanneer ik vervelende berichten las. Dit laatste is soms nog steeds het geval, al kan ik mijn emotie nu beter uitzetten tijdens het lezen van nieuwsberichten. Gisteren luisterde ik naar een podcast waarin een artiest vertelde dat hij geen nieuws las. ‘Als het echt belangrijk is dan hoor ik het wel via mijn vrienden‘ hoorde ik hem zeggen. En ja, wie ben ik eigenlijk om daar iets van te vinden? Ik vond het wel een mooie filosofie, echt groot nieuws bereikt je toch wel.