Lief dagboek p.9

Een greep uit mijn dagboek (a.k.a geen logische verbanden, geen structuur) alleen mijn gedachten, zwart op wit.

Inmiddels is de zon aan het schijnen en kunnen we daadwerkelijk spreken van de lente of het voorjaar. De tulpen bloeien volop, de lucht is weer blauw en de lammetjes huppelen vrolijk rond in de wei. Ik moet bekennen dat ik het meest geniet van de lente en van de zomer. Dat is eigenlijk altijd al zo geweest. Ik vind de kleuren en de geuren rijker en ik geniet van de dieren die weer tevoorschijn komen. Zo is het altijd een heel gebeuren wanneer de koeien na een koude winter weer in de grote, groene weide mogen grazen. Een mooi gebeuren, het lijkt dan bijna alsof ze dansend hun nieuwe wereld binnentreden.

Voor mijn gevoel maak ik de laatste tijd veel minder foto’s. Ik ben van plan om analoge foto’s te maken tijdens reizen of vakanties maar om eerlijk te zijn voel ik de behoefte niet meer zo om alles vast te leggen. Persoonlijk denk ik dat dit voor een groot deel te maken heeft met het verwijderen van Instagram en andere sociale media. Ik maak foto’s nu voornamelijk voor mezelf, voor familieleden en voor een aantal vrienden. Met mijn vriendinnen heb ik een appgroep waar we wekelijks (/om de week) een aantal foto’s in delen. Het mooie is dat deze foto’s zelf niet perse ‘mooi’ zijn. Ze zijn rauwer, sneller genomen en er is niet echt over nagedacht. Dat merk ik ook bij mijn eigen foto’s. Je kunt het meer zien als snelle ‘snapshots’ uit mijn leven. Een groot deel van gebeurtenissen wordt niet vastgelegd.

In deze tijd heb ik sowieso minder door wat ik doe in een week of op een dag. Toch heb ik wel het idee dat ik momenten intenser beleef. Maar ik ervaar deze tijd ook nog wel af en toe als een toeschouwer die aan de zijlijn meekijkt. Het voelt dan een beetje alsof ik een uitnodiging heb ontvangen en als gast deelneem aan het bestaan hier op aarde. Tijdens een aantal gesprekken die ik afgelopen week voerde, kwam ik erachter dat ik dit gevoel met meerdere mensen deel. Een paar minuten later kan deze ervaring meteen weer verdwenen zijn. Wanneer ik besluit om even geen nieuws te kijken bijvoorbeeld of wanneer ik met een groep aan het filmen ben voor een opdracht. Dan heb je een belangrijke rol en maak je deel uit van een groter geheel. Ik vind het fijn om ‘lekker bezig te zijn’ maar wie niet? Al denk ik dat het ‘lekker bezig zijn’ voor iedereen weer een andere betekenis en een andere invulling heeft. Een voordeel van het nemen van foto’s is dat het je weer even terughaalt naar het moment. Je krijgt de kans om een fijn moment voor een tweede keer te mogen ervaren. Daarnaast vergeet ik dus ook gewoon wat ik heb gedaan en daarbij kunnen foto’s dienen als bewijs en hebben ze een gunstig effect op je herinnering, mits het fijne foto’s van fijne momenten zijn natuurlijk.

Ik vond dit beeld wel toepasselijk voor een dag waarin zowat iedereen snakte naar de zon en het kunnen dragen van een zonnebril. Later op de dag ging de zon dan ook even schijnen. Een paar dagen later kon ik in de zon genieten van mijn zwarte koffie met het boek Café Noir – Richard Hoofs, dat ik in één dag uitlas. Diezelfde dag gaf ik het boek vijf sterren op bol .com met daarbij de zin: ‘Een boek dat je raakt’.

Ook schreef ik nog een klein stukje voor mijn oma in de Libelle. Mijn oma leest de Libelle heel graag en ik wilde als verassing een stukje schrijven over een wandeling die ik met haar maakte.

Een voordeel van thuiswerken en thuis zijn is wel dat je altijd de tijd kunt nemen voor een maaltijd. Ik denk dat meer mensen met mij kunnen beamen dat dit zo slecht nog niet is.

Afgelopen zondag filmde mijn broer stukjes voor een e-bike fietsroute. Ik speel hier een rolletje in en hoewel ik de dag met zo’n 5 laagjes kleding begon, kon ik daarna genieten van de warme zonnestralen. We begonnen met de groep om 10:00 met filmen en om 17:00 waren we weer thuis.

Diezelfde dag maakte ik een moodboard. Dit is echt iets wat ik vroeger veel deed. Tijdens het maken van zo’n moodboard ben ik helemaal niet bezig met gedachten of wat ik nu precies wil gaan maken. Ik kies de afbeeldingen gewoon op gevoel en vaak ontstaat er dan vanzelf een geheel.

De jas ging al snel uit en de Flow heb ik inmiddels zo goed als uit. Het is elke keer weer een cadeautje wanneer de postbode de Flow aan me overhandigt. Ik geniet zo van alle verhalen, de mogelijkheden die het leven te bieden heeft en van de creativiteit van mensen.

Voor iedereen die dit vandaag leest: een hele fijne koningsdag gewenst. Gaan jullie nog iets speciaals doen op deze oranje dag? Ik heb vandaag afgesproken met een vriendin maar dat heeft verder niet echt veel met de koning te maken. Afgezien van een Nederlandse vlag hier en daar wat oranje vlaggetjes, zal ik er denk ik niet echt veel van gaan merken.

Take care!



Een gedachte over “Lief dagboek p.9

  1. Wat een zonnig stukje! Leuk om te lezen, Guin! En ik herken het dat die Flow als een cadeautje voelt die toch onverwacht op je mat beland. Ik kreeg hem een paar dagen geleden en werd weer helemaal blij van alle foto’s en teksten die erin stonden.

    xxx

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.