over schrijven, dromen en de tienerjaren

Mijn vanille geurkaars brandt, de verwarming staat aan en op de achtergrond klinkt muziek. Ik voel me dankbaar vandaag. Dankbaar voor mijn familie, mijn vrienden, het huis waar ik mij in bevind, voor mijn mijn gezondheid en de gezondheid van mensen om mij heen. Gisteravond besloot ik om mijn notitieboeken tevoorschijn te toveren. Ik bewaar deze in een plastic box en inmiddels heb ik een flinke verzameling aan volgeschreven notitieboeken. In de eerste jaren van mijn middelbareschooltijd schreef ik voornamelijk lijstjes, to-do lijstjes, doelen en planningen op. Later ben ik vaker gaan schrijven over mijn dagen, ervaringen, gedachten en gevoelens. Nu schrijf ik voornamelijk met het idee van the stream of consciousness. Dit is een techniek waarbij je zonder na te denken aan één stuk door blijft schrijven. Je denkt niet na over kloppende of mooie zinnen maar je laat de pen zijn werk doen. Schrijven brengt mij op deze manier veel.

Gisteravond las ik een aantal van mijn notitieboeken door en pas toen kwam ik erachter hoe erg mijn gedachten door de jaren heen zijn veranderd. Precies om deze reden zou ik iedereen aanraden om ook te gaan schrijven. Wanneer ik aan mijn middelbareschooltijd denk dan komen er herinneringen naar boven en dan heb ik een redelijk algemeen beeld van die tijd. Ik ervaar mijn middelbareschooltijd als een fijne en leerzame tijd. Ergens heb ik altijd het idee dat ik niet zoveel verander maar door het terughalen van deze herinneringen besefte ik mij hoe geleidelijk die verandering gaat. Zonder dat je dit doorhebt. Toen ik door de bladzijden heen bladerde, las ik hoe mijn gedachten en mentale staat toen waren. Dit zou ik nooit hebben kunnen terughalen uit mijn herinnering. Mijn zelfbeeld is echt onwijs veranderd met de jaren en dat vind ik echt iets positiefs. Ik heb mezelf veel beter leren kennen en daar waren al die ervaringen voor nodig. Het is fascinerend om te lezen over de dromen die ik toen had. Ik ben momenteel bezig met een online cursus en vandaag ging het over ‘dromen’. De vraag die werd gesteld was als volgt: ‘In hoeverre zijn de dromen die je hebt van jou?

Veel mensen streven doelen na omdat de buurman, de collega etc. ze ook nastreeft. Hierdoor verlies je uiteindelijk je eigen gevoel en je eigen vuur. De paradox van erbij willen horen maar ook authentiek en jezelf willen zijn is hierbij zo raak. Als ik naar mezelf kijk dan hecht ik veel waarde aan mensen die achter hun eigen ideeën en normen en waarden staan. Ik vind het mooi wanneer iemand zijn/haar grenzen kan bewaken en kan aangeven waar hij/zij behoefte aan heeft. Ik heb persoonlijk veel liever iemand die zichzelf is en eerlijk en congruent is, dan iemand die alleen maar bezig is met het aanpassen van zichzelf. Mensen die dicht bij zichzelf kunnen blijven nodigen vaak ook eerder uit om ditzelfde te doen. Wanneer ik terugblader in mijn dagboeken van vroeger dan zie ik dat ik nog veel meer bezig was met het uitvinden van mezelf, van mijn eigen ideeën, verlangens en gevoelens. En ik denk persoonlijk dat dit niet verkeerd is. Waarschijnlijk gaat iedereen in de puberteit door een fase van ontdekking, erbij willen horen, jezelf uitvinden etc. Nu pas ervaar ik zelf wat ouderen toentertijd tegen mij zeiden: ‘Wanneer je ouder wordt, worden andere dingen belangrijk en krijg je andere prioriteiten.’ Het klopt echt dat je steeds beter weet wie je bent of waar je voor staat naarmate je ouder wordt. Ik vind het fijn dat ik me veel minder druk maak over oppervlakkige dingen waar ik toch weinig controle over heb. En als ik graag iets wil veranderen dan doe ik dit voor mezelf.

Of ik dingen anders had gedaan? Nee, niet perse. Ik denk namelijk dat iedereen zijn eigen uitdagingen krijgt en heeft. Ik zou wel willen zeggen: maak je niet zoveel zorgen, geniet een beetje. Maar gelukkig weet ik dat ik dit ook heb gedaan en ergens kan ik nu alleen maar glimlachend teruglezen wat ik schreef over die interessante tienerjaren.

‘Aging is an extraordinary process where you become the person you always should have been’

David Bowie

Jezelf (kunnen) zijn is misschien wel de grootste rijkdom. Het geeft in ieder geval een gevoel van vrijheid. Het is de weg van de minste moeite en weestand en het is misschien wel het moedigste wat je kunt doen.

Take care!



Een gedachte over “over schrijven, dromen en de tienerjaren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.