een ochtend uit mijn leven

photo_2020-03-06_10-00-26Om half 7 spring ik uit bed om mijn wekker uit te zetten. De wekker maakt een geluid waar je niet vrolijk van wordt maar zolang hij werkt vind ik het best. Al weet ik dat je beter met een fijn geluid je dag kunt beginnen, dat heb ik ooit ergens gelezen. Mijn wekker heb k heel tactisch op het kastje aan de andere kant van mijn kamer neergezet. Hierdoor moet ik wel uit bed komen en vaak ben ik hierdoor meteen wakker en dan kan mijn dag beginnen. Ik ben niet de persoon die van het zogeheten ‘snoozen’ houd.

Toch liep mijn ochtend niet geheel als gepland. Ik sprong dus uit bed – nog half slaperig, en als een soort slaapwandelende zombie heb ik mijn wekker uitgedrukt. Vervolgens ben ik weer gaan liggen, meteen in slaap gevallen en kan ik mij een halfuur later niet meer herinneren dat ik de wekker ooit heb stopgezet en daadwerkelijk mijn bed uit ben gestapt. Het gevolg van dit alles, nog maar 20 minuten voordat ik de bus moet halen. Aangekomen bij de bus vraag ik aan de buschauffeur of dit de juiste bus is. ‘Nee, deze bus gaat naar (plaatsnaam)’, zegt de buschauffeur vriendelijk. Ik bedank hem en probeer een paar keer goed en diep in te ademen. Ik ben gewoon mooi op tijd. De bus met de vriendelijke buschauffeur rijdt weg en de volgende bus komt tot stilstand bij de halte waar ik op dat moment sta. Ik stap in, begroet de buschauffeur, ga zitten en dan haal ik mijn oortjes tevoorschijn. Nu kan ik lekker achterover leunen en kan ik alles overlaten aan de man achter het stuur.

Wanneer de bus voorbij de afslag rijdt die ik normaal moet hebben vraag ik mij nog even af of hij een snellere sluiproute wil nemen. Maar dan dringt het besef tot mij door dat ik in de hele verkeerde bus zit. En dat ik nog steeds een bus te vroeg ben ingestapt.

Een uur later sta ik in een andere stad. Ik app mijn broer en deel alles mee.

Echt erg, nog nooit gehad dit‘ type ik.
Mijn broer antwoord met: ‘Zijn wel de mooie momentjes, hahaa.’

En gelijk heeft ie. Ik staar naar het scherm en kijk om mij heen. Dit zijn de momenten waar ik achteraf wel om kan lachen. Eigenlijk ben ik ook te moe om in de stres te schieten, ik ben immers net wakker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.