opdrachten en uitstelgedrag

Processed with VSCO with c1 preset

Hier zit ik dan, in de bibliotheek in Arnhem. Ik betrap mezelf erop dat ik steeds op mijn mobiel kijk en eigenlijk nu alweer bezig ben met het plannen van de terugreis. Om mij heen zijn mensen meer aan het praten over alledaagse dingen dan dat ze aan het werk zijn. Ik ben hier alleen, dus je zou denken dat er minder afleiding is. Toch heb ik mijn opdracht nog niet af.

Voor mijn opleiding schrijf ik een stuk over Autisme bij meisjes en het lijkt wel nooit af te komen. Nu heb ik een papiertje voor me liggen met de feedback van mijn docent. De rode letters lijken de zwarte letters te overmeesteren. En er lijkt geen beginnen aan.

Waarom stellen we werk altijd uit tot het laatste moment? Ik vraag het me oprecht af. Ik ben helemaal naar Arnhem gekomen om te werken aan iets en nog word ik afgeleid door gesprekken, geluiden, het nieuws en door mijn telefoon.

Kan ik hier zelf nog iets aan gaan doen? Of moet ik maar leven met het feit dat ik het toch altijd wel op het laatste moment afkrijg. Want dat is het nou net, ik weet dat ik het toch wel afkrijg en ik weet dat ik het een dag van tevoren uiteindelijk wel ga doen. Maar iets in mij wil niet uitstellen. Want ik voorkom de bijbehorende stres van het uitstellen liever. Het schrijven van dit stukje, hoe ironisch ook, is natuurlijk ook weer een manier om mijn werk uit te stellen.

De universiteit van Rotterdam geeft 3 tips tegen uitstelgedrag (bij het studeren):

1. Gebruik de ’10-minutenregel’. Spreek met jezelf af dat je in ieder geval 10 minuten
gaat leren. Als je eenmaal bezig bent, gaat het vaak best goed en blijf je langer studeren.

2. Stel duidelijke, kleine doelen. Als een doel behaald is: beloon jezelf.

3. Vertel aan vrienden en familie wanneer je gaat studeren. Vraag ze je er aan te herinneren en je te steunen.

Tijdens het typen van dit artikel over het tegengaan van uitstelgedrag komt er een jongen naast me zitten in de bieb. De jongen stalt zijn spullen netjes uit en begint te werken. Ik zie dat hij af en toe van opzij meegluurt naar mijn scherm. Snel sluit ik alle overbodige tabbladen en dan ga ik aan het werk.

Inmiddels heb ik mijn werk af en kijk ik terug op deze middag. Doordat er iemand naast me kwam zitten werd er iets binnen in mij geactiveerd. Van tevoren dacht ik dat andere mensen mij alleen maar zouden afleiden en nu ben ik tot de conclusie gekomen dat het dus wel degelijk werkt tegen uitstelgedrag. Een persoon die naast je komt zitten en aan het werk gaat inspireert je om ook aan het werk te gaan.

Een kleine kanttekening is wel dat het meewerkt wanneer iemand zelf ook productief is en het werkt al helemaal mee wanneer iemand zit mee te kijken op je scherm. Dit is niet geheel onbelangrijk en het kan ook een beetje creepy worden natuurlijk (denk aan Joe van de serie ‘you’). Maar ik heb in ieder geval mijn opdracht af en misschien nog wel belangrijker, weer wat geleerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.